โรคซึมเศร้า…ร้ายกว่าที่เราคิด

0
747

Sponsor


โรคซึมเศร้า…ร้ายกว่าที่เราคิด

thaihealth.or.th
thaihealth.or.th

โรคซึมเศร้า เป็นโรคทางจิตเวชที่พบได้บ่อยในประชากรทั่วไป ในเพศหญิงพบร้อยละ 20-25
ในเพศชายพบร้อยละ 7-12 ซึ่งโรคนี้พบได้ในทุกอายุ อาจเริ่มเป็นในเด็ก หรือวัยรุ่น
อายุเฉลี่ยของผู้ป่วยเมื่อเริ่มเป็นโรคคือ 24 ปี

และจากข้อมูลการศึกษาทางระบาดวิทยา พบว่าคนรุ่นใหม่จะเริ่มมีอาการของโรคนี้ที่อายุน้อยลง
มักเป็นซ้ำ และมักมีอาการอารมณ์เศร้า วิตกกังวล รู้สึกสิ้นหวัง มองโลกในแง่ร้าย รู้สึกผิด รู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า
ไม่อยากทํากิจกรรมต่างๆ ที่เคยชอบ รวมถึงเรื่องความรู้สึกทางเพศ รู้สึกไม่มีกําลังไร้เรี่ยวแรง ความคิดเชื่องช้า
สมาธิเสีย มีปัญหาเกี่ยวกับความจําและการตัดสินใจ นอนไม่หลับ หรือตื่นเช้ามาก

www.xn--.com
www.xn--.com

นอกจากนี้ยังมีอาการทางกาย ที่พบบ่อยๆ ได้แก่ ปวดท้อง ท้องอืดเฟ้อ อาหารไม่ย่อย
คลื่นไส้อาเจียน ปวดศีรษะ ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ มีอาการอ่อนแรงเรื้อรัง หรือปวดเรื้อรัง เช่น ปวดศีรษะ
ปวดหลังและปวดเชิงกราน ซึ่งมักจะทำให้ผู้ป่วยกังวลกับอาการเหล่านี้ นอกจากนี้ผู้ที่มีอารมณ์เศร้ามาก
จะขาดความสุขในการทํากิจกรรมทุกชนิดโดยสิ้นเชิง มีอาการนอนไม่หลับรุนแรง พลุ่งพล่าน กระวนกระวายใจมาก
นั่งนิ่งๆ แทบไม่ได้ คิดว่าตนเองเป็นคนไร้ค่า มีผิด มีบาป และหมดสิ้นความหวังในชีวิต มีอาการหลงผิด
คิดว่าตัวเองเป็นโรคทางกายร้ายแรง มีหูแว่วได้ยินเสียงการพูดทํานองว่าไม่สมควรมีชีวิตอยู่ต่อไป
หรือเป็นคนไม่มีประโยชน์ มีความคิดอยากตายหรือคิดฆ่าตัวตาย

สาเหตุการเกิดโรคที่สําคัญ คือ พันธุกรรม ปัจจัยทางด้านจิตใจและความผิดปกติทางชีวเคมีของสมอง
โดยสาเหตุจากพันธุกรรมนั้นจากการศึกษาทางระบาดวิทยา พบว่าญาติของผู้ป่วย
จะมีโอกาสเป็นโรคนี้ด้วยสูงกว่าคนทั่วไป

โรคซึมเศร้า

ส่วนทางด้านจิตใจนั้น
โรคซึมเศร้ามักเกิดภายหลังผู้ป่วยมีปัญหาทางด้านจิตใจอย่างรุนแรง เช่น การเสียชีวิตของบุคคลผู้เป็นที่รัก
มีเรื่องบาดหมางกับคู่ครอง ประสบปัญหาทางด้านการงานหรือเศรษฐกิจ ในส่วนของตัวผู้ป่วยเองมักมีแนวคิด
ที่ทําให้ตัวเองซึมเศร้า เช่น มองโลกในแง่ร้าย หรือมองเห็นแต่ความบกพร่องของตัวเอง

ส่วนปัจจัยทางด้านความผิดปกติของชีวเคมีของสมอง
ในปัจจุบันพบว่า ผู้ป่วยมีความผิดปกติของการสังเคราะห์สารซีโรโตนิน (serotonine)
และ นอร์อิพริเนพฟริน (norepinephrine) ต่ำกว่าปกติ

ส่วนการรักษา
ผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่มีอาการในระดับเล็กน้อย สามารถรักษาด้วยยา หรือทําจิตบําบัด
ส่วนกรณีที่เป็นระดับปานกลางถึงระดับรุนแรงต้องรักษาร่วมกันระหว่างการใช้ยากับการทําจิตบําบัด
ซึ่งการรักษาด้วยยานั้น ผู้ป่วยควรได้รับยาอย่างต่อเนื่องอย่างน้อย 6 เดือน
และจะต้องติดตามผลต่ออย่างน้อยเดือนละ 1 ครั้ง

ซึ่งการใช้เวลารักษานานเช่นนี้ ผู้ปวยจําเป็นต้องให้ความร่วมมือ
ในการปฏิบัติตามแผนการรักษาของแพทย์
เพื่อป้องกันการกลับมาเป็นซ้ำอีกค่ะ